O biznesie Planowaniu i Pomysłach na biznes

Trochę o tym. Trochę o tamtym. Zawsze wokoło biznesu.

Rodzaje leasingu cz. 1

leasing, biznes, firma, finanse, ekonomia, kredyt, finansowanie, kredyty dla firm, raty, RRSO, odsetki,

W praktyce gospodarczej wykształciło się wiele różnych rodzajów i form leasingu, które można klasyfikować wg wielu kryteriów. W światowej gospodarce rozwinęły się różne formy leasingu. Nie wszystkie z nich są w Polsce popularne i dozwolone przez przepisy prawa podatkowego. Do najpopularniejszych należą leasing operacyjny i kapitałowy (inaczej finansowy).

W polskich realiach leasing jest stosunkowo nowym rozwiązaniem, jego kariera zaczęła się kilkanaście lat temu, z tego powodu mamy do czynienia z ciągłymi zmianami, chociaż w ostatnich latach są one coraz mnie radykalne.

1. Z podatkowego punktu widzenia można wyróżnić leasing operacyjny i finansowy:
a) Leasing operacyjny (bieżący) – jest bardzo zbliżony do umów najmu lub też dzierżawy; jest formą zaspokojenia przejściowego, zwiększonego zapotrzebowania producentów na określone dobra produkcyjne, wynikające np. z sezonowego charakteru produkcji;
• Okres trwania umowy leasingowej jest znacznie krótszy od normatywnego okresu przydatności rzeczy do używania, w praktyce nie bywa dłuższy niż 3 lata.
• Suma opłat leasingowych nie odpowiada wartości rzeczy i jest od niej zazwyczaj znacznie niższa, przez co sama operacja leasingu jest stosunkowo tania.
• W przypadku tego leasingu środek trwały zaliczany jest do majątku leasingodawcy. Z kolei cała płatność jest kosztem uzyskania przychodu dla leasingobiorcy i zmniejsza jego podatek dochodowy. Jednakże dana jednostka nie może amortyzować leasingowanych obiektów w ciężar kosztów podatkowych.
• Najważniejszą cechą leasingu operacyjnego jest to, ze nie prowadzi on do nabycia przedmiotu na własność.
• W przypadku tego leasingu leasingodawca ponosi z reguły pełne koszty związane z utrzymaniem, naprawami i ubezpieczeniem udostępnianej rzeczy oraz płaci przewidziane prawem podatki.
• Jedną z odmian tegoż leasingu jest leasing operacyjno – lombardowy, który jest korzystniejszy ze względów podatkowych, ma minimalna liczbę formalności, jakie leasingobiorca musi dopełnić przed zawarciem umowy. Związane jest to głównie z rodzajem i wysokością zabezpieczenia. Podstawowym zabezpieczeniem, jakiego może zażądać leasingodawca, jest wysoka pierwsza wpłata, która szacować się może pomiędzy 15 a 45 % wartości przedmiotu umowy.

b) Leasing finansowy (finansowany, kapitałowy) – polega na udostępnieniu leasingobiorcy dobra inwestycyjnego do użytkowania i ewentualnie pobierania pożytków na określony czas.
• Okres trwania umowy jest na ogół zbliżony do okresu gospodarczej użyteczności przedmiotu leasingu.
• Opłaty ponoszone przez leasingobiorcę (korzystającego) w okresie trwania umowy pokrywają całkowite koszty leasingodawcy oraz zapewniają określony zysk (odsetki).
• Przedmiot leasingu zaliczany jest do majątku leasingobiorcy, który dokonuje odpisów amortyzacyjnych. Opłaty związane z korzystaniem z przedmiotu leasingu są dla leasingobiorcy kosztem uzyskania przychodu.
• Z podatkowego punktu widzenia płatność dzieli się na 2 części: odsetkową i kapitałową. Część odsetkowa jest kosztem uzyskania przychodu, natomiast część kapitałowa obciąża zysk po podatku. W tym przypadku amortyzacja jest kosztem podatkowym.
• Cechą leasingu finansowego jest to, iż leasingobiorca ponosi pełne ryzyko związane z udostępnianym dobrem, pokrywa koszty jego utrzymania i ubezpieczenia, oraz pokrywa wszelkie podatki i opłaty.
• W tym przypadku leasingobiorca nie ma możliwości odstąpienia od umowy przed upływem okresu, na który została zawarta, chyba, że zapłaci firmie leasingowej odpowiednie odszkodowanie.
• Po upływie ważności umowy leasingowej leasingobiorcy przysługuje tzw. opcja zakupu przedmiotu leasingu. Oznacza to, że leasingobiorca może, ale nie musi zakupić przedmiot leasingu. W praktyce jest to opcja bardzo opłacalna, ponieważ cena przedmiotu po zakończeniu umowy bywa z reguły znacznie niższa od rynkowej wartości przedmiotu.

2. Biorąc pod uwagę ilość podmiotów występujących w transakcji wyróżnia się leasing bezpośredni i pośredni:
a) Leasing bezpośredni – w tym przypadku leasingodawcą jest właściciel przedmiotu, może nim być producent, importer czy tez sprzedawca, który ponosi wszelkie koszty związane np. z naprawą przedmiotu leasingu, oferując leasingobiorcy np. bezpłatny serwis, przeglądy techniczne itp. Ma to miejsce gdy np. leasingujemy samochód bezpośrednio od producenta. Ten typ leasingu występuje bardzo rzadko, a zakres świadczonych usług dotyczy tylko wybranych typów i marek określonych dóbr.
b) Leasing pośredni – w transakcjach tego typu leasingu występują 3 podmioty: dostawca, użytkujący oraz pośrednik, którym jest wyspecjalizowana firma leasingowa. Firma ta nie produkuje, a jedynie nabywa przedmiot leasingu, a następnie użycza. Taką funkcję pełnią głównie przedsiębiorstwa leasingowe, banki oraz firmy ubezpieczeniowe. Przedsiębiorstwo leasingowe dokonuje zakupu u producenta, wskazanego przez przyszłego użytkownika i przekazuje nabytą rzecz użytkownikowi, pozostając jednocześnie jej właścicielem. Pomiędzy tymi stronami jest zawierana jedna umowa trójstronna lub tez dwie umowy dwustronne.

To Cię zainteresuje: Co to jest kaucja bankowa

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Poprzedni artykuł:Uczestnicy umowy leasingu
Następny artykuł:Rodzaje leasingu cz. 2