O biznesie Planowaniu i Pomysłach na biznes

Trochę o tym. Trochę o tamtym. Zawsze wokoło biznesu.

Koszty faktoringu cz. 2

Napisane 03.08.2021 przez BiznesPlan.me

Tagi: faktoring, kredyty, firma, biznes, finanse, finansowanie, zabezpieczenie kredytu, bank, kredyt, odsetki, ryzyko, windykacja, dług, odsetki, wierzytelności, rachunek bankowy, ROR, usługi, usługi finansowe, rachunek bieżący, raty kredytu, koszty, prowizja, oprocentowanie, marża, aktywa, pasywa, należności, księgowość, rachunkowość, ryzyko,

: AllSpice

Oczywiście każdy przedsiębiorca może mieć rachunek w więcej niż jednym banku, ale taka sytuacja wiąże się również z problemami natury prawnej, ekonomicznej i organizacyjnej. Kredyt wpływa na strukturę bilansu, podwyższając pasywa (zewnętrzne źródła finansowania majątku firmy). Może to być źle odbierane zarówno przez kontrahentów, jak i instytucje finansowe, ponieważ struktura finansowania majątku z przewagą źródeł obcych może być zjawiskiem niepokojącym. W przypadku faktoringu zwiększa się samofinansowanie w przedsiębiorstwie. W przypadku kredytu, jeśli firma nie ma środków na spłatę raty, ponieważ jej kontrahenci opóźniają się ze spłatą należności, koszty odsetek karnych za opóźnienia w spłacie raty ponosi firma.

W przypadku faktoringu, jeśli odbiorcy opóźniają się ze spłatą należności, to oni, a nie faktorant, mogą być obciążeni odsetkami za zwłokę. Koszty faktoringu w stosunku do kredytu, z punktu widzenia faktoranta są niższe o koszt odsetek karnych. Oczywiście, jeśli faktorant nie będzie chciał narażać swojego dobrego kontrahenta (dłużnika) na ponoszenie tych kosztów, to może je pokryć sam. Pamiętajmy o tym, że korzystanie z faktoringu nie wyklucza jednoczesnego korzystania z kredytu. Firma może jednocześnie korzystać z obu źródeł finansowania!

Korzystanie z faktoringu jest wskazane dla firmy szczególnie w przypadku, gdy:
- ma ona stałych odbiorców towarów bądź usług
- chce zdyscyplinować dłużników do terminowego wywiązywania się z płatności
- nie dysponuje odpowiednim zabezpieczeniem niezbędnym przy ubieganiu się o kredyt
- ma nierównomiernie rozłożone w czasie zapotrzebowanie na środki pieniężne (okresowe)
- zależy jej na dokładnym planowaniu wpływów i wydatków
- ponosi znaczące koszty administracyjne z tytułu udzielanych kredytów kupieckich
- chce mieć szybki dostęp do środków pieniężnych

Przedsiębiorca, który decyduje się na korzystanie z faktoringu, musi się więc liczyć z następującymi opłatami na rzecz faktoranta:
- oprocentowanie
- marża
- prowizja
- opłaty za dodatkowe usługi finansowe

Oprocentowanie - związane jest z okresem finansowania, a co za tym idzie, jego wysokość zależy od długości okresu. Im jest on dłuższy, tym koszt odsetek wyższy. W przypadku faktoringu oprocentowanie może być pobierane z góry (wtedy przybiera formę dyskonta) lub z dołu. Warto zwrócić uwagę na to, że w przypadku płatności z góry powinna być ona nominalnie niższa niż z dołu, ponieważ wartość realna musi być taka sama. W Polsce większość faktorów pobiera opłaty z góry.

Prowizja faktora - jest to prowizja przygotowawcza płatna za przygotowanie umowy faktoringu. Jest ona pobierana najczęściej procentowo od kwoty przyznanego limitu.

Marża - jest to zarobek faktora z tytułu wykonywanych czynności dodatkowych.

Niektórzy faktorzy stasują tylko dwie opłaty: oprocentowanie i prowizję. Wówczas prowizja łączy w sobie cechy prowizji przygotowawczej i marży za wykonanie usługi. Jest ona płacona przy wykupie konkretnych wierzytelności i naliczana procentowo od wartości wykupywanej wierzytelności.

W przypadku faktoringu prowizja (lub prowizja i marża) są wyższe niż przy kredycie. Wynika to z tego, że jest to nie tylko prowizja przygotowawcza, jak w przypadku kredytu, ale jednocześnie opłata dla faktora z tytułu wykonywanych czynności dodatkowych. Faktorant rekompensuje to sobie zmniejszeniem kosztów obsługi należności w swojej firmie, ponieważ część czynności przejmuje na siebie faktor. Faktorant w wyniku sprzedaży swoich wierzytelności uzyskuje środki pieniężne. Ich kwota jest niższa, niż kwota sprzedanych wierzytelności o opłaty poniesione na rzecz faktora oraz o zablokowaną kwotę (tzw. fundusz gwarancyjny).

W bilansie przedstawia się to następująco:
1. Przed podpisaniem umowy faktoringu (przed sprzedażą wierzytelności):
- po stronie aktywów (w majątku obrotowym) mamy należności od odbiorców
    
2.- Po sprzedaży wierzytelności faktoringowych:
- po stronie aktywów
- zmniejszają się należności
- zwiększają się środki pieniężne
- opłaty poniesione na rzecz faktora są księgowane jako koszty finansowe
- fundusz gwarancyjny jest księgowany po stronie aktywów jako należności od faktora

Analizując czynniki kosztotwórcze, które banki muszą brać pod uwagę konstruując tabelę opłat i prowizji przedsiębiorca może prognozować koszty faktoringu. Każdy bank kierujący się w swoim działaniu kryterium zysku, przy kalkulowaniu opłat za faktorowanie wierzytelności, musi wziąć pod uwagę:
- koszt przygotowania umowy - zwykle odzwierciedla go jednorazowa prowizja liczona jako procent od przyznanego klientowi limitu
- koszt pozyskania pieniądza służącego do sfinansowania należności
- dodatkowe ryzyko związane z długością terminu płatności - jest ono uzależnione od indywidualnej oceny dłużnika
- koszt dodatkowych usług świadczonych na rzecz klienta
- ryzyko bankowe związane ze standingiem finansowym faktoranta lub jego odbiorcy

Niezaprzeczalnie wymienione czynniki są brane również pod uwagę przy ustalaniu ceny pieniądza postawionego do dyspozycji w formie kredytu, stąd też potencjalny klient ma do czynienia ze zbliżoną ceną obu usług: kredytu i faktorowania.

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Poprzedni artykuł:Koszty faktoringu cz. 1
Następny artykuł:Jakie wyróżniamy rodzaje kredytów